අද්දුටු ඉඳ්‍රජාල...​.... 1

මන් කලින් දවසේ දාපු පොස්ටුව ඔයාලට මතකයි කියලා මට හිතෙනවා.
අද පල කරන මේ පොස්ටුවෙන් ඔයාලට​

1. ලි කුඩූ වලින් සීනි සැදිම​.
2. වැලි වලින් සීනි සැදිම​.
3. දෙහි ගෙඩියෙන් ලේ ගැනීම​.

යන මැජික් 3ක් තියනවා. කැමති කෙනෙකුට උත්සහ කරන්න පුලුවන්.

පොඩ්ඩා....

මා නැති ලොව ඔබ

නිසල ගැන දිය රහස් කොඳුරන

අමාවක සඳ  අදත් ඇවිදින්

කාන්සිය සිත ඇතුලේ තද කොට 

නුබ සමග  එමි අදත් පෙර මෙන් 

ගැබුර නොදකින් නිසල් ගැන දිය 

දෙපා මුල හිඳ   බලයි මා දෙස 

නුබේ වාරුව උරුම වූ විට 

ගැඹුර ගෙන සිත කුමට තැවෙනුද 

එගොඩ  මෙගොඩට සතුට දුක ගෙන 

පැද ගියෙමි දිවි සැඳ වෙන තුරු 

මගේ දිවියට රැය ලබනවිට 

එන්නේ කව්රුද නුබේ තනියට...... 

අද්දුටු ඉන්ද්‍රජාල

හැමදාම  කවි ලියන මට වෙන දෙයක ලියන්න ඕනි කම තදින්ම තිබ්බා.

ඔන්න යාලුවනේ  ඊයේ මට හරි ශෝක්  බඩ්ඩක් හම්බ උනානේ. 

වැඩ  ඇරිලා ඊයේ ඉතින් පේරාදෙණියෙන් මාතලේ ට්‍රෙන් එකට නැග්ග වෙලාවේ පටන් ගත්තු කතා පෙට්ටිය නැවැත්තුවේ ස්ටේෂන්  එකෙන් බහින්න යනකොටයි.

ඊටත් පස්සේ  ගෙදර ගිහින් මගේ වැඩේ  අම්මා එක්ක දවසේ සිද්ද වෙන ඔපා දූප දිගරින එක තමයි.

මෙහෙම කියව කියව ඉන්න කොට මාත් ලිප ළඟටම ලංවෙනවා.

ලිප ළඟ කැරකි කැරකි ඉන්නකොට අම්මා ළිපට දන්නා ගත්තු කොලේ ටිකක් වෙනස් නිසා ඒක ඉල්ලගෙන පොඩ්ඩක් බැලුවා.

ඒක පිටු අටක පොතක්. පළල .11.5 cm, දිග 14.5cm . මිල  ශත. 0.75. පොතේ නම "අද්භූත  විජ්ජා" හෙවත්  "අද්දුටු ඉන්ද්‍රජාල" . පොතේ කතුවරයා එච් . ඩබ්ලිව්  නිමල් ප්‍රේමතිලක මහත්මයා.ටිකක් පරණ පොතක්  1959 තමයි මුද්‍රණය කරලා තියෙන්නේ. මේ තියෙන්නේ පළවෙනි පිටුව.ඇස්  බැන්දුම් කරන අය නම මේවා දැනටමත් කරනවා ඇති. කරන්න ආස අයට මේ පොතේ තියන ඒවා කරලා පොරවල් වෙන්නත් පුළුවන් වෙයි. 

හිතාගෙන ඉන්නේ ඉක්මනටම මැජික් පොත ඔයාලට පෙන්නයි. 

අකීකරු ප්‍රේමය

ඔබ... මා එපා කියු හැම විටම ඔබේ වන්නට 

උවමනා  උනත්‍ 

ඔහු....  මා  ඔහුගේ  කරගන්නට  වෑයම් කරන  හැමවිට 

මට ඔහුගෙන්  ඇත්  වන්නට සිතෙන

මන්ද .....ඔබ ඔහු නොවන්නේ ..

අලුත් බලාපොරොත්තුව

කාලයක් තිස්සේ 

සතුට අහිමි උණු මගේ ලෝකෙට 

කඳුලම තුරුළු කරගත් මගේ හිතට 

හිතන්න අලුත් දෙයක් 

අලුත් හැගීමක් ...

අලුත් බලාපොරොත්තුවක්

ඇතිවෙලා ...

හිත පොඩ්ඩක් නොසන්සුන්...

කාලයට උත්තර  දෙන්න  ඉඩ 

ඇරිය මගේ සිතිවිළි 

පුංචි පුංචි හීන  බලන්න පටන් අරන් .....

නුබ එතැයි සිතුවා………….

සිසිල් සුළඟත් උණුසුමයි 

ඔබ ලඟින්  සිටින විට……. 

කඳුළු ගිලිහි නෙතු අගින් 

රිදුන්දෙයි දෙනෙතම………. 

දෙනෙත් මග බලා හිඳී

දකින තෙක් ඔබේ සෙවනැල්ල 

පිපුණු නිදිකුම්බා මල 

යාය  කෙළවර ....

බඹරු එතෙයි සිතමින් 

හිඳී පරවෙන්නට ඉඩ නොදී 

එනමුදු බඹර 

නුඹ එතැයි මට කියා රහසින් 

ගියා  දුර ඉගිළී............

පාලු අහස

සඳ එලිය නොමැති නුබෙ 

පාලු හිස් අහස කුස

සෙනෙහසක් සොයන 

බව දැනෙනවා...........

නුබේ ලොවම එලිය කර 

නුබ ලඟින් හිඳීන්නට

සිතුව මගේ කලේ

මට මැවෙනවා..........  

මගේ ලොවම පාළු  කර 

අලුත් සඳ සොයා ගිය 

මා  සිත වින්ද වේදනා

මැවෙනවා.......... 

නුබේ සිතින් කියන දෙය 

වැටහුනත් මට නිබඳ 

නොතේරුන ලෙසින්

මා  හිඳිනවා ................